KATON SPACE CLOUD AND SPACE  DARK  MATTER

 

ابرکتونی فضا و ماهیت ماده تاریک

 

ماده تاریک یا انرژی سیاه و تاریک چیست و چه ارتباطی با ابر کتونی فضا دارد

 

بنا بر اعتقاد دانشمندان جهان و محاسباتشان بیش از 73 درصد جهان از ماده  تاریک تشکیل شده است که هنوز دانشمندان ماهیت ان را بروشنی درک نکرده اند بنا بر تعریف این دانشمندان ماده تاریک با عث دور شدن اجرام و کهکشانها از یک دیگر و جاذبه ماده و کرات موجب  جمع شدن مواد و کرات کنار هم میباشد

دانشمندان مرکز تحقیقات کتون اعتقادی به وجود ماده تاریکی ندارند بلکه علت انبساط جهان و جاذبه اجرام را حاصل ابر کتونی فضا میدانند که حدود 75 درصد حجم خالی جهان را پر نموده است

 

همانطوری که قبلا هم گفتیم یک نیروی دافعه همیشگی بین اتمهای ماده و ابر کتونی فضا وجود دارد این امر  و وجود یک نیروی جاذبه بین اتمهای ماده سبب میشود که وقتی دو ماده در فاصله مناسبی از هم قرار بگیرند بدلیل نیروی جاذبه بین دو ماده و نیروی دافعه ابر کتونی فضا بر ماده این دو ماده جذب هم میشوند قبلا هم گفتیم  که همین امر موجب پیدایش کرات بزرگ و سنگهای اسمانی و ایجاد جاذبهای بالا و هسته های اتشین داخل کرات و جلوگیری کننده از انفجار کرات بزرگ شده است حال اگر دو ماده و یا دو گهگشان در فاصله دوری از هم قرار داشته باشند بطورری که تاثیرات نیروی جاذبه انها بر یکدیگر ضعیف شده یا از بین رفته باشد بدلیل وجود نیروی دافعه ابر کتونی فضا انها  از هم دور و دور تر شده و بهمین علت جهان انبساط میابد

لذا با توجه به خاصیت ابر کتونی  دانشمندان مرکز تحقیقات کتونی اعتقاد دارند عامل پیدایش جاذبه و کرات بزرگ و حتی انبساط عالم بدلیل ابر کتونی فضا میباشد که خاصیت و اثرات ان مشخص شده نه ماده تاریک بی نام و نشان که هویتش هم مشخص نیست

همانطوری که در تصویر میبینید ابر کتونی فضا در فاصله های نزدیک موجب بهم پیوستگی اجرام و در فاصله های دور موجب از هم گستگی اجرام فضا و انبساط جهان میگردد

 

حال این سئوال پیش می اید با توجه به اینکه  ابر کتونی در فاصله های نزدیک باعث جذب مواد و کرات به یکدیگر میشود ولی کره ماه جذب زمین نمی شود و فقط بدور ان میچرخد 

زمانی که دو کره مانند کره ماه و زمین در فضا به یکدیگر نزدیک میشوند یک نیروی جاذبه بین کره ماه و کره زمین در حدفاصل این دو کره بوجود می اید بدلیل کروی بودن کره و قرار داشتن کره ها در ابر کتونی فضا یک نیروی دافعه نیز  از طرف ابر کتونی فضا به هردو کره وارد میشود فلذا سه حالت برای کرات نزدیک هم وجود دارد مجموعنیروی جاذبه بین دوکره  و نیروی دافعه  قسمت خارجی کره ها  بیشتر از نیروی دافعه مابر کتونی مابین کرات است در این لحظه کره  کوچکتر بشدت جذب کره بزرگتر شده و با ان ادغام میشود حال اگر مجموع نیروی جاذبه مابین کره بعلاوه نیروی دافعه خارجی کره ها مساوی مجموع نیروهای دافعه ابر کتونی بین کره ها باشد ان کره در فاصله مشخصی بدور کره دیگر میچرخد  مانند کره ماه و زمین حال اگر مجموع جاذبه بین دو کره یا گهگشان بعلاوه نیروی دافعه خارجی دوکره از مجموع نیروی دافعه مابین کرات یا گهگشانها کمتر باشد ان کرات و گهگشانها از هم دور میشوند و کمک میکنند جهان همچنان منبسط شود

 

بنا بر خواص ذاتی ابر کتونی فضا کتونهای تراکم و غلظت ابر کتونی فضا مابین مواد و حدفاصل کراتی که تحت تاثیر جاذبه هم هستند بیشتر از خارج و دیگر قسمتهای ان کرات است لذا این اثر باعث میگردد زمانی که کرات  تحت تا ثیر جاذبه همدیگر قرار میگیرند نیروی دافعه ابر کتونی بر کرات در حدفاصل انها بیشتر از قسمت های خارجی انها باشد

******************************************************

***************

 

سرعت نور و انبساط جهان

 

سرعتی بیشتر از نور جهت انبساط جهان به اندازه حجم  محاسبه شده کنونی لازم است

 

دانشمندان  قطر شعاع جهان را حدود 45 میلیارد سال محاسبه کرده اند لذا اگر جهان و تمام هستی را بصورت یک کره  در نظر بگیریم این گره دارای قطری به اندازه 90 میلیارد سال نوری است

دانشمندان عمر جهان را نیز حدود 14 میلیارد سال تخمین میزنند یعنی تشکیل فضا و گهگشانها و تمامی جهان هستی از نقطه ای کوچک از حدود 14 میلیارد سال پیش اغاز شده است البته  با توجه به عمر ماده یعنی  14 میلیارد سال حتی اگر ماده تشکیل دهنده  جهان هم در این مدت 14 میلیارد سال با سرعت نور حرکت میکردند و از هم دور میشدند ما میبایست جهان کروی شکل به شعاع 14 میلیارد سال نوری و به قطر 38 میلیارد سال نوری داشته باشیم در حالی که محاسبات دانشمندان ابعاد و قطر عالم را حدود 90 میلیارد سال نوری تخمین میزند  لذا در ظاهر نیز تفاوت فاحشی بین ابعاد عالم و عمر جهان وجود دارد لذا میبایست دنبال دلیل دیگر برای توسعه بیش از حد عالم پس از خلقت باشیم

 

حال با توجه به اینگه ماده در شرایط فعلی هیچ وقت نمی تواند به سرعت نور برسد حتی اگر در حالت پلاسما با شد نمی تواند به سرعت های خیلی بالا نزدیک سرعت نور برسد این سئوال پیش می اید برای انبساط جهان به ابعاد محاسبه شده کنونی حداقل لازم است که مواد داخل جهان به مدت چند میلیارد سال با سرعت نور یا بیشتر از ان در فضا حرکت کنند تا جهان کنونی با قطر 90میلیارد سال نوری ساخته شود با توجه به اینکه طبق فرمول انشتین ماده نمی تواند  به سرعت نور برسد و حتی برای رسیدن به نزدیکی سرعت نور مثلا 294 هزار کیلومتر در ثانیه انرژی بسیار بالایی لازم دارد این سئوال پیش می اید که  جهان چکونه توانسته است با وجود سرعت کم ماده به این اندازه بزرگ شود و حتی ستارگان نوترنی نیز نمی توانند بیشتر از 6000 کیلومتر در ثانیه در فضا شتاب بگیرند

یا اگر ماده در بدو پیدایش تا چند میلیارد سال با سرعتی معادل سرعت نور در فضا پراکنده شده این انرژی عظیم از کجا  به ماده رسیده است دانشمندان در پاسخ دادن بسیاری از سئوالات فوق به بمبست رسیده اند ولی دانشمندان مرکز تحقیقات کتونی جواب خوبی برای این مسئله دارند که بشرح زیر میباشد

 

دانشمندان مرکز تحقیقات کتونی اعتقاد دارند که  قطر جهان خیلی بیشتر از 90 میلیارد سال نوری است حتی انها ان را بزرگتر از پانصد هزار میلیارد سال نوری میدانند دلیل این مسئله این است خیلی از امواج کتونی که بیشتر از صد هزار میلیارد کیلومتر در ثانیه سرعت دارند (خیلی بیشتر از هزار میلیارد برابر سرعت نور)  به سمت فضا  ارسال میشوند دیگر به زمین بر نمی گردند که این نشانگر بی انتها بودن جهان هستی میباشد حتی  تعداد اندکی از امواج  فرستاده شده پس از چند هفته یا چند سال پس از برخورد با گهگشانها و کرات بزرگ ناشناس بزرگ به زمین بر میگردند که نشانگر وجود گهگشانها و کراتی بزرگ  و ناشناس با مواد و شرایطی متفاوت  در هزاران میلیارد سال نوری میباشد که  صدها میلیارد سال وقت لازم است تا که نور نزدیکترین انها تازه به زمین برسد

 

لذا دانشمندان مرکز تحقات کتونی اعتقاد دارند در لحظه اول افرینش جهان هنگام انفجار بینگ بنگ برای ساخت جهانی که ما تا کنون دیده ایم مقدار زیادی مواد  و کرات فرا کتون  خلق گردیده و این مواد با توجه به خالی بودن اطراف  جهان و با توجه به ایجاد خلاء و چگال کتونی بدور خود توانسته اند با سرعتی ملیونها برابر سرعت نور  برای هزاران سال بدون مقاومت کتونی  در  ابر کتونی فضا حرکت کنند    و پس از برخورد با مواد دیگر شتاب گرفته در فضا منفجر شده و کرات  و گهگشانها را تشکیل داده باشند

 و همچنین دانشمندان مرکز تحقیقات کتونی با توجه به مشاهداتشان با تلسکوپ های کتونی احتمال میدهند که ممکن است در لحظه اول افرینش جهان پیدایش و انفجار اولیه بیگ بنگ در چند نقطه از عالم هستی ایجاد شده باشد (نه در یک نقطه)  که پس از برخورد کرات و مواد فراکتون انفجارت مختلف  اولیه در فضا با سرعتی ملیونها برابر سرعت نور سبب پیدایش گهگشانها و کرات در جهان شده اند

 

برای اشنایی بیشتر با علم و تکنولوژی کتون  از سایت های alipouratom    و  fekredigar دیدن فرمائید ذکر مطلب با عنوان   منبع بلامانع میباشد